Τρίτη, 5 Μαρτίου 2013

Καταλήψεις και 2-3 πράγματα που πρέπει να ξέρουμε


Επειδή πολύς ντόρος έχει γίνει το τελευταίο καιρό σχετικά με τις καταλήψεις, θεωρούμε χρέος μας, με το υστέρημά μας να τυπώσουμε λίγες προκυρήξεις, ώστε να ξεκαθαρισουμε ορισμένα πράγματα σχετικά με τις καταλήψεις, αφού η παραπληροφόρηση και οι συκοφαντίες από τα κανάλια καλά κρατούν.
Τα κτίρια 1
Πρόκειται γιά χώρους –συνήθως παλαιά νεοκλασσικά κτίρια, που όντας εγκαταλελειμένοι γιά  πολλά χρόνια από τους ιδιο. κτήτες τους, ρήμαζαν, μέχρι να γίνουνε ερείπια και να μετατραπούν σε υπαίθρια parking, όπως τόσοι και τόσοι χώροι στο κέντρο της Αθήνας. Η villa Αμαλίας ήταν ιδιοκτησία του καταργημένου σήμερα Οργανισμού Σχολικών Κτιρίων, ο οποίος το είχε εγκαταλείψει γιά δεκαετίες και ρήμαζε, λόγω έλλειψης προδιαγραφών λειτουργίας σχολικού κτιρίου Η κατάληψη Σκαραμαγκά επίσης εγκαταλελειμένο κτίριο από το 1999 10 τουλάχιστον χρόνια- ιδιοκτησίας ΝΑΤ.
Στη Θεσσαλονίκη η κατάληψη Δέλτα –επίσης. Η κατάληψη Λέλας Καραγιάννη ήταν εγκαταλελειμένο κτίριο γιά 30χρόνια.
Το ίδιο και η κατάληψη της έπαυλης Κουβέλου.
Παρόμοιες ιστορίες κρύβουν όλα τα κατειλημμένα  κτίρια.

Συμπέρασμα: οι καταληψίες καταλαμβάνουν κτίρια άδεια εγκαταλελειμένα και μισοερειπωμένα, συνεπώς δε «διαταράσσουν την οικιακή ειρήνη» κανενός, σεβόμενοι το δικαίωμα του κάθε ανθρώπου γιά στέγαση. Μάλιστα το κίνημα των καταλήψεων προτάσει αυτό το δικαίωμα σαν επείγουσα ανάγκη, σε μιά εποχή που οι άστεγοι αυξάνουν και τα σπίτια αδειάζουν, λόγω αδυναμίας πληρωμής του ενοικίου, ή της δόσης του δανείου.  

Τα κτίρια 2
Από τις φωτογραφίες που διέρευσαν στο τύπο, τα κτίρια αυτά φαίνεται να έχουν επισκευασθεί, και να φιλοξενούν χώρους στέγασης δραστηριοτήτων, που κάθε άλλο παρά εστίες ανομίας θυμίζουν –εκτός κι αν εστία ανομίας είναι το συναυλιάδικο , το ξυλουργείο, το τυπογραφείο, ή η πίστα αναρρίχησης. Τι πιό φυσιολογικό άλλωστε από το να αγαπάς και να φροντίζεις το χώρο που ζείς και δραστηριοποιείσαι.

Ποιοί είναι οι καταληψίες?
Πρόκειται κυρίως γιά νεολαίους που έλκουν τη πολιτική τους τοποθέτηση από την αναρχική – αντιεξουσιαστική κοσμοθεωρία. Δηλαδή πιστεύουν σε μιά κοινωνία όπου οι αποφάσεις λαμβάνονται χωρίς εξουσία από τα κάτω, μεσα από συνελεύσεις κι έπειτα από συνδιαμόρφωση και σύνθεση των ίσων και ελεύθερων ατόμων. Πιστεύουν ότι το κράτος και η εξουσία του, είναι πηγή καταπίεσης της κοινωνίας προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα των προνομιούχων και των κυρίαρχων γενικότερα.
Οι αναρχικοί πιστεύουν επίσης στην ισότητα των ανθρώπων και στη κοινοκτημοσύνη των μέσων παραγωγής. Η ισότητα έρχεται με τη κατάργηση της ιεραρχίας, και της ιδιοκτησίας, που είναι προϋπόθεση του πλούτου και της ανισότητας που προκαλεί. Τέλος, είναι υπέρ της ιδιοχρησίας –δηλ. νά έχεις δικό σου αυτό που χρειάζεσαι και χρησιμοποιείς, αλλά κατά της ιδιοκτησίας της γης, η οποία θα πρέπει να ανήκει στη κονότητα κι ευρύτερα στη κοινωνία.

Συμπέρασμα: Οι καταληψίες λοιπόν, ως αναρχικοί, ανήκουν στο μοναδικό πολιτικό χώρο στη σημερινή πολιτική  ελληνική πραγματικότητα, που στην ουσία κάνοντας καταλήψεις, υλοποιούν με συνέπεια τις πολιτικές τους αρχές, σε αντίθεση βέβαια με τους εξουσιαστές, κομματικούς ή μη, μέσα ή έξω από τη βουλή... 

Εστίες ανομίας
Άραγε τι είναι νόμιμο και τι παράνομο. Αυτό που σήμερα θεωρείται νόμιμο και ιερό, γιά τους αναρχικούς είναι παράνομο. Η ιδιοκτησία, που από το σύνταγμα και τους νόμους θεωρείται ιερό έννομο δικαίωμα και προστατεύεται με τη βία του κράτους, γιά τους αναρχικούς θεωρείται κλοπή της κοινής περιουσίας του ενός, από το κοινωνικό σύνολο.
Εν πάσει περιπτώσει, στην αρχή οι καταλήψεις κατηγορήθηκαν για διακίνηση ναρκωτικών. Μετά την εισβολή κατηγορήθηκαν γιά παρασκευαστήριο βομβών. Τελικά όλοι οι κατηγορούμενοι αφέθηκαν ελεύθεροι από εχθρικούς δικαστές με περιοριστικούς όρους, χωρίς να προκύψει τίποτα από όλα αυτά που τους κατηγορούσαν τα κανάλια. Και πως θα μπορούσαν άλλωστε, να φτιάχνουν βόμβες σε ανοιχτούς κοινωνικούς χώρους...-θα ήταν τόσο ηλίθιο και αφελές εκ μέρους τους, να εκτίθενται στο κίνδυνο να συλληφθούν.

Οι αναρχικοί είναι εχθροί του κράτους και καλά κάνουν. Γιατί η ιστορία αποδεικνύει τελικά, ότι εστίες ανομίας δεν είναι η βίλα Αμαλίας, αλλά οι βίλες των μεγαλοαστών στα προάστεια. Εκεί,  όπου εξυφαίνονται τα σχέδια του κατά συρροή βιασμού, της τρομοκράτησης και λεηλασίας της κοινωνίας, σε συνεργασία με τους πολιτικούς, και τσιράκια τους, τους δημοσιογράφους και τους φασίστες.

 
Εστίες ανομίας 2
Είναι οι καταλήψεις εστίες ανομίας? Γι αυτούς είναι.
Ναι γιατί οι κυρίαρχες ελίτ (πολιτικοί, μεγαλοεπιχειρηματίες, καναλάρχες, τραπεζίτες, μεγαλοδημοσιογράφοι, δικαστικοί, στρατιωτικοί, και γενικότερα όσοι έχουν πλούτο κι εξουσία), θεωρούν παράνομο οτιδήποτε αντιβαίνει τα δικά τους συμφέροντα, πόσο μάλλον αυτούς που πιστεύουν στην απελευθέρωση της κοινωνίας από τα δεσμά του κράτους και των κερδοσκόπων.

Μα γιατί τώρα –μετά από 23 χρόνια καταλήψεων- και γιατί τους αναρχικούς? 
·          Δεν έχει πολιτικό κόστος.
·          Οι αναρχικοί δεν έχουν τα επικοινωνιακά μέσα –δεν έχουν κανάλια, εφημερίδες, περιοδικά κ.ά., να αντιπαρατεθούν, γιατί δε χρηματοδοτούνται από πουθενά. Με το υστέρημά τους, τυπώνουν καμμιά αφίσα, μερικές προκυρήξεις, και στη καλύτερη στήνουν ερασιτεχνικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς, σαν κι αυτόν που βρήκαν στην ΑΣΟΕΕ, και φρόντισαν να «σφραγίσουν». Είναι λοιπόν "επικοινωνικά ευάλωτοι". Άρα η πλύση εγκεφάλου των τηλεθεατών εγγυημένη.
·          Οι αναρχικοί αποτελούν το φυτίλι μιάς επερχόμενης κοινωνικής έκρηξης, που όσο η ζωή μας δυσκολεύει και οδηγούμαστε στη σκλαβιά, θα γίνεται όλο και πιό πιθανή. Όσο πιό γρήγορα εξουδετερωθούν τόσο καλύτερα.
·          Οι αναρχικοί είναι ισχυρό εμπόδιο γιά τους ακροδεξιούς που εξυπηρετούν τα μεγάλα συμφέροντα.
·          Έρχονται και άλλες περικοπές δικαιωμάτων και καταβαράθρωση της ποιότητας της ζωής. Οι εστίες αυτοργάνωσης –όπως αυτές των καταλήψεων, είναι επικίνδυνες και μεταδοτικές...
·          Σήμερα, που οι παραδοσιακά κυρίαρχες οικογένειες και τα τσιράκια τους, θα πρέπει να διαχειρισθούν τη δίνη μιάς κρίσης που δεν ελέγχουν, θα πρέπει οποιαδήποτε εστία κοινωνικής αντίστασης να ισοπεδωθεί και να ελεγχθεί. Πόσο μάλλον όταν αυτή η εστία, είναι το πιό ζωντανό κι εξεγερμένο κοινωνικό κομμάτι, που αποτελεί το πρώτο σοβαρό ανάχωμα, στη προσπάθειά τους διαγκωνιζόμενοι, να λάβουν θέσεις κυρίαρχων στο νέο μοίρασμα της τράπουλας, που κάνουν οι τροϊκανοί.

Συμπερασμα: Πρόκειται γιά ένα ζόφο μεγαλοαστών, αλητήριων παρασίτων, που ξεζουμίζουν την ελληνική κοινωνία επί 10ετίες, και απ’ ότι φαίνεται τους σιχαίνονται ακόμη και οι ευρωπαίοι «ανάδελφοί τους», που θέλουν να τους βγάλουν από τη μέση, γιά να εξυπηρετήσουν τα δικά τους συμφέροντα. Δυό γάϊδαροι μαλώνανε σε ξένον αχυρώνα...

Και τώρα εμείς τι κάνουμε?
Αυτό που χρειάζεται είναι να συνειδητοποιήσουμε ότι ή θα μας ισοπεδώσουν ή θα τους νικήσουμε. Εάν δε θέλουμε οι ζωές μας, και αυτές των παιδιών μας να μοιάζουν με τη ζωή των δουλοπάροικων του μεσαίωνα, θα πρέπει να περάσουμε στην αντεπίθεση.
Απαιτείται να αντισταθούμε. Να οργανωθούμε ισότιμα σε συνελέυσεις. Να δημιουργήσουμε τις συλλογικότητές μας. Να σταθούμε αλληλέγγυοι στους συντρόφους μας. Να στήσουμε από σήμερα -και σιγά σιγά, τη κοινωνία του αύριο, χωρίς τα καθάρματα που μας εξουσιάζουν σήμερα.
Παντού ξεκινάνε μικρές τέτοιες συλλογικότητες, που θα γίνουν τα κύτταρα της κοινωνίας του αύριο. Και όχι μόνο στην ελλάδα, αλλά και σε όλο το κόσμο. Ψάξε το.
Να φέρουμε τη ζωή πίσω. Να aντισταθούμε. Να εξεγερθούμε. Να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας.


ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ & ΤΑ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΑ ΕΓΧΕΙΡΗΜΑΤΑ

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΗΣ ΑΥΤΟΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ
                                     ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ
ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ     
ansinamar.blogspot.com   sinelefsimarousi.blogspot.com